۰

شرح و تفسیر دعای روز بیست و نهم ماه رمضان+صوت

در شرح و تفسیر دعای روز بیست و نهم ماه رمضان از خداوند می خواهیم تا رحمت خودش را شامل حالمان کند و توفیق ادای کارهای شایسته و مستحبات به ما عنایت کند، از گناهان و از آلوده شدن به وسوسه و شک و تردید در امانمان قرار دهد.

 

 

 

راهنمای مطالعه:

 

شرح دعای روز بیست و نهم ماه مبارک رمضان| آیت الله مجتهدی رحمة الله علیه

 

اللَّهُمَّ غَشِّنِی فِیهِ بِالرَّحْمَةِ

«غش» به معنی مخفی کردن است؛ اگر کسی عیب جنس را بپوشاند در اصطلاح می گویند: غش در معامله کرده است و در حدیث آمده است که: « لَیْسَ مِنَّا مَنْ غَشَّ مُسْلِماً » [2] کسی که آب در شیر می ریزد به مردم می فروشد مسلمان نیست؛ کسی که مال عیب دار را به دیگری می فروشد و عیب آن را مخفی می کند، مسلمان نیست و همچین آدمی خیر هم نمی بیند. اگر رحمت الهی شامل حال ما بشود خیر زیادی به ما می رسد.

 

وَ ارْزُقْنِی فِیهِ التَّوْفِیقَ؛

خدایا به من توفیق بده

در این ماه رمضان به من توفیق بده تا موفق به نماز شب بشوم؛ توفیق خواندن دعای ابو حمزه را عنایت کن و … !

سه خصلت مومن 

امام جواد(علیه السلام) فرمودند:

مومن به سه خصلت محتاج است که اولین آنها توفیق است

 

اهمیت زیارت عبد العظیم حسنی

آقا در تهران ساکن است و تا بحال به  زیارت شاه عبد العظیم نرفته است! معلوم می شود توفیق ندارد، به زیارت ایشان اهتمام داشته باشید؛ عبد العظیم حسنی نه تنها امام زاده هستند بلکه ایشان از علماء هم بوده اند « من زار عَبد العظیم بِرِی کَمَن زار قَبرَ الحسین بکربلاءِ » [3] ؛ امام زاده طاهر؛ امام زاده حمزه هم در جوار ایشان دفن هستند؛ مقید به زیارت این سه بزرگوار باشید مخصوصا عبد العظیم حسنی که ایشان عالم هم بوده اند و یکی از محدثین بزرگ شیعه می باشند و وکیل امام هادی ( علیه السلام ) در سامرا نیز بوده اند. نقل است که شخصی به خدمت امام هادی (علیه السلام) می رسند؛ حضرت ابتداء سئوال می کردند اهل کجایی؟ اگر می گفتند ما اهل شهر ری هستیم حضرت می فرمودند: « علیکم بالعبد العظیم الحسنی » [4]

زمانی آیت الله وحید را در  شهر ری زیارت کردم و خدمت ایشان عرض کردم به منزل من تشریف بیاورید و ایشان گفتند: من از قم آمده ام فقط برای زیارت عبد العظیم حسنی و الان هم باید بروم و بعد مقداری از فضائل ایشان را برای من نقل کردند.

پس مومن اول از همه به توفیق نیازمند است، دوم، مومن به واعظ درونی محتاج است تا همیشه حواس او جمع باشد و از احوال دنیا عبرت آموزی کند؛ همیشه به خودتان بگویید که تا کی از خدا غافل هستی!

ای که پنجاه رفت و در خوابی مگر این چند روزه دریابی [5]

سوم- « قبولُ مِن مَن یَنصحه» هر کس که تو را نصیحت می کند از او بپذیر[6] ؛ هر چند که خود آن شخص اهل عمل نباشد؛ مثلا اگر شخصی سیگار می کشد و به شما می گوید: من سیگاری هستم ولی تو سیگاری نشو این نصیحت را از او قبول بکنید.

 

وَ الْعِصْمَةَ؛

خدایا من را از گناهان حفظم کن

 

وَ طَهِّرْ قَلْبِی مِنْ غَیَاهِبِ التُّهَمَةِ؛

خدایا قلب من را از آلودگی های شک پاکیزه کن

یعنی من گرفتار شک نباشم؛ بعضی ها دچار شک هستند و وسوسه خناس به سراغ ایشان می آید و از مبداء تا معاد انسان را در شک می اندازد؛ خدایا من را از این گرفتاری نجاتم بده.

 

دستوری برای نجات از شک:

کسانی که گرفتار وسوسه هستند و در همه مسائل شک می کنند روزی صد مرتبه ذکر شریف « لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم » را بگویند. [7] «الَّذِی یُوَسوِسُ فِی صُدورِ النَّاس»؛ هر کسی که گرفتار است این ذکر را بگوید. یک فردی گرفتار بود و از غصه، لاغر شده بود. گفت شیطان همیشه وسوسه ام می کند. گفتم این ذکر را بگو. ذکر را گفت و راحت شد.

پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) خطاب به سلمان می فرماینداَکثِر مِن قولِ لا حَول و لا قوة … این ذکر را زیاد بگو < فاِنَها کَنزٌ مِن کُنوزِ الجَنة > این ذکر از گنج های بهشت است [8]. هفت بار بعد از نماز مغرب و نماز صبح، جزء تعقیبات است و اولش بسم الله الرحمن الرحیم دارد. (ذکر: «بسم الله الرحمن الرحیم لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم»)

 

یَا رَحِیماً بِعِبَادِهِ الْمُؤْمِنِین؛

ای خدایی که نسبت به بنده های مومنت اهل ترحم و مهربانی هستی

خدا خیلی مهربان است یک نعمت هایی خدا به ما می ده که ما از خدا نخواستیم. خدا اینقدر ما را دوست دارد.

دعاهای استحراج شده: 1. خدایا مرا به رحمتت خود بپوشان؛ 2. توفیق به من بده؛ 3. از گناه حفظم کن؛ 4. از شک و گرفتاری وسواس خناس هم نجاتم بده.


پی نوشت:

[1] – بحارالأنوار ج : 95 ص : 66

اللَّهُمَّ وَفِّرْ حَظِّی فِیهِ مِنَ النَّوَافِلِ وَ أَکْرِمْنِی فِیهِ بِإِحْضَارِ الْأَحْلَامِ فِی الْمَسَائِلِ وَ قَرِّبْ وَسِیلَتِی إِلَیْکَ مِنْ بَیْنِ الْوَسَائِلِ یَا مَنْ لَا یَشْغَلُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّینَ

[2] – من لایحضره الفقیه ج : 3 ص : 273 ؛ قَالَ ع لَیْسَ مِنَّا مَنْ غَشَّ مُسْلِماً

[3] – وسائل الشیعة ج : 14 ص : 575

مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ فِی ثَوَابِ الْأَعْمَالِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ الْقَاسِمِ الْعَلَوِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَمَّنْ دَخَلَ عَلَی أَبِی الْحَسَنِ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْهَادِی ع مِنْ أَهْلِ الرَّیِّ قَالَ دَخَلْتُ عَلَی أَبِی الْحَسَنِ الْعَسْکَرِیِّ ع فَقَالَ لِی أَیْنَ کُنْتَ فَقُلْتُ زُرْتُ الْحُسَیْنَ ع فَقَالَ أَمَا إِنَّکَ لَوْ زُرْتَ قَبْرَ عَبْدِ الْعَظِیمِ عِنْدَکُمْ لَکُنْتَ کَمَنْ زَارَ الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیٍّ علمی

[4] – محدث کبیر شیخ عباس  قمی در کتاب شریف مفاتیح الجنان آورده است:

امامزاده لازم التعظیم جناب شاهزاده عبد العظیم که نسب شریفش به چهار واسطه به سبط جلیل حضرت خیر الوری امام حسن مجتبی علیه السلام منتهی می شود .بدین طریق عبد العظیم بن عبد الله بن علی بن الحسن بن زید بن الحسن بن علی بن ابی طالب علیهم السلام و قبر شریفش در ری معلوم و مشهور و ملاذ و معاذ عامه مخلوق است و علو مقام و جلالت شأن آن حضرت اظهر من الشمس است.

آن جناب بعلاوه آنکه در دودمان حضرت خاتم النبیین صلی الله علیه و آله است از اکابر محدثین و اعاظم علما و زهاد و عباد و صاحب ورع و تقوی است و از اصحاب حضرت جواد و حضرت هادی علیهما السلام است و نهایت توسل و انقطاع به خدمت ایشان داشته و احادیث بسیار از ایشان روایت کرده و او است. صاحب کتاب خطب امیر المؤمنین علیه السلام و کتاب یوم و لیلة و او است که دین خود را بر امام زمانش حضرت هادی علیه السلام عرض کرد و حضرت تصدیق او نمود و فرمود یَا أَبَا الْقَاسِمِ هَذَا وَ اللَّهِ دِینُ اللَّهِ الَّذِی ارْتَضَاهُ لِعِبَادِهِ فَاثْبُتْ عَلَیْهِ ثَبَّتَکَ اللَّهُ بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ .

صاحب بن عباد رساله ای مختصره در احوال آن جناب نوشته که شیخ ما مرحوم ثقه الاسلام نوری در خاتمه مستدرک آن را نقل فرموده و در آنجا و در رجال شیخ نجاشی است که حضرت عبد العظیم از سلطان زمان خویش ترسید و گریخت و در شهرها گردش می کرد بعنوان آنکه قاصد و پیک است تا به ری آمد و مخفی شد در ساربانان و به روایت نجاشی در سردابی در خانه مردی از شیعیان در سکه الموالی و در آنجا عبادت خدا می کرد و روزها روزه می داشت و شبها به نماز می ایستاد و پنهان بیرون می آمد و زیارت می کرد قبری را که در مقابل قبر او است و راه در میان است و می گفت این قبر مردی از فرزندان حضرت امام موسی علیه السلام است و پیوسته در آنجا می بود.

یک و دو از شیعه خبر می شدند از احوال او تا آنکه اکثر مردم ری او را شناختند پس شخصی از شیعه حضرت رسالت پناه صلی الله علیه و آله را در خواب دید که فرمود مردی از فرزندان مرا از سکه الموالی برخواهند داشت و مدفون خواهند کرد نزد درخت سیب در باغ عبد الجبار بن عبد الوهاب و اشاره فرموده به همان مکان که در آنجا مدفون شد پس آن شخص رفت که آن درخت و مکان را از صاحب باغ بخرد صاحب باغ گفت که از برای چه می خری این درخت و جای آن را آن شخص خواب خود را نقل کرده صاحب باغ گفت من نیز چنین خواب دیده ام و موضع این درخت را با جمیع باغ وقف کرده ام بر آن سید و سایر شیعیان که در آنجا مرده های خود را دفن کنند.

پس عبد العظیم بیمار شد و برحمت ایزدی واصل گشت چون او را برهنه کردند که غسل بدهند در جیبش رقعه ای یافتند که در آنجا نسب شریف خود را نوشته بود که منم ابو القاسم عبد العظیم پسر عبد الله پسر علی پسر حسن پسر زید پسر امام حسن پسر علی بن ابی طالب علیهم السلام .

صاحب بن عباد در وصف علم عبد العظیم گفته که روایت کرده ابو تراب رویانی که گفت شنیدم از ابو حماد رازی که می گفت وارد شدم بر حضرت امام علی نقی علیه السلام در سر من رای پس سؤال کردم از آن حضرت جمله ای از مسائل حلال و حرام خود و جواب فرمود مسایل مرا پس زمانی که وداع کردم با آن حضرت برای بیرون آمدن از آنجا حضرت با من فرمود ای حماد هر گاه مشکل شد بر تو چیزی از امور دینت در ناحیه خود یعنی در بلد ری پس سؤال کن آن را از عبد العظیم بن عبد الله حسنی و سلام مرا به او برسان و محقق داماد در کتاب رواشح گفته که احادیث بسیار در فضیلت زیارت عبد العظیم روایت شده و وارد شده که هر که زیارت کند قبر او را بهشت بر او واجب شود .

شیخ شهید ثانی رحمة الله علیه در حواشی خلاصه همین روایت را از بعض نسابین نقل فرموده و ابن بابویه و ابن قولویه به سند معتبر روایت کرده اند که مردی از اهل ری به خدمت حضرت امام علی نقی علیه السلام رفت حضرت از او پرسید که کجا بودی عرض کرد که به زیارت امام حسین علیه السلام رفته بودم فرمود که اگر زیارت می کردی قبر عبد العظیم را که نزد شما است هر آینه مثل کسی بودی که زیارت امام حسین علیه السلام کرده باشد

[5] – سعدی شیرازی رحمة الله علیه

[6] – مستدرک الوسائل ج : 8 ص : 329

الْحَسَنُ بْنُ عَلِیِّ بْنِ شُعْبَةَ فِی تُحَفِ الْعُقُولِ، عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ الثَّانِی ع قَالَ الْمُؤْمِنُ یَحْتَاجُ إِلَی ثَلَاثِ خِصَالٍ تَوْفِیقٍ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ وَاعِظٍ مِنْ نَفْسِهِ وَ قَبُولٍ مِمَّنْ یَنْصَحُهُ

[7] – رک: کافی ج : 2 ص : 532

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْحَمِیدِ عَنْ سَعْدِ بْنِ زَیْدٍ قَالَ قَالَ أَبُو الْحَسَنِ ع إِذَا صَلَّیْتَ الْمَغْرِبَ فَلَا تَبْسُطْ رِجْلَکَ وَ لَا تُکَلِّمْ أَحَداً حَتَّی تَقُولَ مِائَةَ مَرَّةٍ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ وَ مِائَةَ مَرَّةٍ فِی الْغَدَاةِ فَمَنْ قَالَهَا دَفَعَ اللَّهُ عَنْهُ مِائَةَ نَوْعٍ مِنْ أَنْوَاعِ الْبَلَاءِ أَدْنَی نَوْعٍ مِنْهَا الْبَرَصُ وَ الْجُذَامُ وَ الشَّیْطَانُ وَ السُّلْطَانُ

[8] – وسائل الشیعة ج : 9 ص : 442

مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِیسَ فِی آخِرِ السَّرَائِرِ نَقْلًا مِنْ کِتَابِ الْعُیُونِ وَ الْمَحَاسِنِ لِلشَّیْخِ الْمُفِیدِ قَالَ قَالَ سَلْمَانُ الْفَارِسِیُّ أَوْصَانِی خَلِیلِی رَسُولُ اللَّهِ ص بِسَبْعٍ لَا أَدَعُهُنَّ عَلَی کُلِّ حَالٍ أَنْ أَنْظُرَ إِلَی مَنْ هُوَ دُونِی وَ لَا أَنْظُرَ إِلَی مَنْ هُوَ فَوْقِی وَ أَنْ أُحِبَّ الْفُقَرَاءَ وَ أَدْنُوَ مِنْهُمْ وَ أَنْ أَقُولَ الْحَقَّ وَ إِنْ کَانَ مُرّاً وَ أَنْ أَصِلَ رَحِمِی وَ إِنْ کَانَتْ مُدْبِرَةً وَ أَنْ لَا أَسْأَلَ النَّاسَ شَیْئاً وَ أَوْصَانِی أَنْ أُکْثِرَ مِنْ قَوْلِ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَإِنَّهَا کَنْزٌ مِنْ کُنُوزِ الْجَنَّةِ


شرح و تفسیر دعای روز دوم ماه مبارک رمضان| جواد محدثی

 

دعای روز بیست و نهم ماه رمضان

 

فرازهای این دعا عبارت است از:

 

غرق در درياى رحمت خدا

خدايا …

توفيقم ده، «عصمت» عطايم كن.

خدايا… دامهاى شيطان در سر راهم نهاده شده است.

 

غرق در درياى رحمت خدا

بنده مسكين ما، بيا به دربار ما تا كه شوى منعم از دولت بيدار ما

منم خريدار تو، بيا پناهت دهم رد نكنم هركه شد، ز دل خريدار ما

غرق گناهى بيا، بر در ما توبه كن شامل حالت شود، رحمت سرشار ما

عهد شكستى بيا، هر آنچه هستى بيا خودم قبولت كنم، نمى شوى خوار ما

اگرچه شرمنده اى، زجرم و تقصير ما در صف مستغفرين بيا به بازار ما

غرق گنه! نااميد مشو ز درگاه ما كه عفو كردن بود، در همه دم كار ما

بنده شرمنده تو، خالق بخشنده من بيا بهشتت دهم، مرو تو در نار ما

در دل شب خيز و ريز، قطره اشگى ز چشم كه دوست دارم كند، گريه گنهكار ما

خواهم اگر بگذرم، از همه عاصيان كيست كه چون و چرا، كند زكردار ما؟

ماه خير و بركت، رو به پايان است. خوشا آنكه در اين ماه، قدمى رو به خداوند برداشت،توبه اى كرد، ذكر و حالى داشت، سوز و گدازى داشت، دعاى نيمه شبى، ناله سحرگاهى! صداى زمزمه «يارب»ى، «خدايا»ئى، نواى ناب «تلاوت»! فغان خسته دلى، بانگ خوبِ «العفو»ى!…

 

خدايا! رحمت تو گسترده است، ما را هم مشمول اين رحمت قرار ده. نه آنكه رحمتت، گوشه اى از زندگيمان را فرا گيرد یا اینکه يك روز يا يك لحظه، مورد رحمتت باشيم، نه … نه، خداوندا، ما را غرق در درياى رحمت خويش قرار ده. ردايى از رحمت، بر سراسر وجودمان

 

خدايا …

توفيقمان عطا كن، كه بى توفيقى، بدعقوبتى است.

ديده و اين همه خشك؟!نَفَس و اين همه سرد؟!تو و اين سنگدلى؟!من و اين بى دردى؟!

نه، خدايا، نه… من از پوكى و پوچى و عبث، بيزارم.

زندگيم را سرشار از نيكى بگردان، حياتم را، قدم زدنى در «صراط مستقيم» به سوى خودت قرار ده، لحظه هاى عمرم را از نيكى و خير، پربار بگردان.

 

توفيقم ده، «عصمت» عطايم كن.

خدايا، دل و ديده ام، قلب و جانم، در معرض خطرهاست:

وسوسه هاى شيطانى، تدليسهاى ابليس، رياها، خودنماييها، فخرفروشيها، غرورها، خودپسنديها.

 

خدایا دامهاى شيطان در سر راهم  است.

بصيرتى بايد، تا دام ها و دانه ها را ببينم و فريب دام و دانه نخوريم.

«عصمت»ى بايد، تا قلب و فكرم، از گناه و عصيان، مصون باشد.

«تقوا»يى لازم است، به عنوان يك عامل حفاظت و باز دارنده، تا در سراشيبى هاى سقوط و در زلزله هاى هبوط شرف، نگهبانمان باشد.

اگر «نفس امّاره» را مهار نكنيم و «غرايز شهوانى» از كنترلمان خارج شود یا «دنيازدگى» به سراغمان آيد...

خدايا، خدايا، چه دامهايى، چه پرتگاهى! از تو «توفيق» و «عصمت» خواسته ايم.

 

خدایا، قلبمان را به تو مى سپاريم

خدايا… اگر جسممان به «پاكيزگى» نياز دارد، جانمان به «پاكى» بيشتر نيازمند است.

اگر بدنمان تطهير لازم دارد، روحمان طهارت بيشترى مى خواهد.

و اين در دست توست، اى پروردگار، كه تو پاك كننده جانها و مطِهّر دلهايى، تو، خود پاكى، و پاكى را دوست مى دارى و پاكان، اولياى تو هستند.

خدايا… در «طهارت قلب»، به تو محتاجيم، حاجتمان را برآور،

ـ اى قاضى الحاجات!…ـ

 

تفسیر دعای روز سی ام ماه رمضان+صوت   |   تفسیر دعای روز بیست و هشتم ماه رمضان+صوت

 


منبع: سيناي نياز؛ جواد محدثي

۵
از ۵
۲۸ مشارکت کننده

نوشته های اخیر

محمدی گفت:
از مطالب خوبتون ممنون. خدا خیرتون بده و موفق باشید

دسته بندی
​​​​​​​_________

رمز عبورتان را فراموش کرده‌اید؟

ثبت کلمه عبور خود را فراموش کرده‌اید؟ لطفا شماره همراه یا آدرس ایمیل خودتان را وارد کنید. شما به زودی یک ایمیل یا اس ام اس برای ایجاد کلمه عبور جدید، دریافت خواهید کرد.

بازگشت به بخش ورود

کد دریافتی را وارد نمایید.

بازگشت به بخش ورود

تغییر کلمه عبور

تغییر کلمه عبور

حساب کاربری من

سفارشات

مشاهده سفارش

سبد خرید